Regen>>Nat

Hoi,

Het is alweer enige tijd geleden dat er een nieuw berichtje op het blog is komen te staan. Niet dat er niets te vertellen is, want er is altijd wel iets te vermelden, maar had er gewoon niet zoveel zin in en tijd voor.

Zoals jullie ongetwijfeld gemerkt hebben, is het voorbij met de lange droge zomer en het heerlijke, toch wel zomerse, najaarsweer. Sommigen zullen zeggen "Eindelijk", boeren slaken wellicht een zucht van verlichting, maar de hondenuitlaters en mensen die op de fiets naar hun werk moeten zullen ongetwijfeld een beetje mopperen.

Joppe heeft sinds zijn geboorte niet zo heel veel nattigheid meegemaakt. Niet dat hij nooit nat is geworden, maar echte regenbuien heeft hij niet op zijn koppie gehad. Als we dan een plas tegenkwamen liep hij er met een grote boog omheeg, terwijl ikke dapper er doorheen stampte om hem ook zover te krijgen. Niet dus.
Zelfs begin deze week kon ik meneer slechts met heel veel moeite (lekker koekje aan de overkant) door een plas heen lokken. Moet wel toegeven dat deze dieper was dan gedacht, want ik stond op 1 plek ook tot meer dan mijn enkels in het water ;-)
Sinds het vanaf gister veelvuldig aan het regenen is en het overal nat is, heeft meneer er ineens geen moeite meer mee.
Vandaag schetste hij mijn verbazing door met plezier in een goot te blijven lopen die vol met water lag (toch wel zeker 4 centimeter) en van goot naar goot snuffelde. Daarna volgde een plas en meneer keek niet op of om. Hij vond het zelfs leuker dan ik al die nattigheid; of het nou uit de lucht kwam of op de grond lag.
Thuis aangekomen waren we allebei zeiknat. Terwijl ik de droogdoek pakte om hem af te drogen, kwam hij lekker tegen me aan staan, koppie scheef in de zin van "lekker, ga hier nog maar even mee door!".

Nog geen 10 minuten nadat ik thuis was, stopte het met regenen. Jammer dat Joppe net uit was geweest......

Kong

Denk je een heel handig en leuk speeltje te hebben voor Joppe als hij alleen thuis moet zijn in de bench, gaat meneer hier pas mee aan de slag als ik thuis ben.
De snelle jelle haalt er op het oog de makkelijkst verkrijgbare koekjes uit, begint dan te joelen en later als de rust (en ik dus) allang (!) is wedergekeerd gaat hij met de moeilijker verkrijgbare zaken aan de gang.


Ha, in ieder geval doet hij dat dan wel IN de bench en weet ik nu hoe het komt dat hij de bench altijd overhoop haalt: Er zou weleens een(stukje van) een koekje onder het kleed terecht kunnen zijn gekomen........

Het smurfje

1e diploma

Aangezien wij de laatste les al met vakantie zijn, mocht Joppe een week eerder zijn examen al doen. Waar het voor de andere hondjes examentraining was, mocht Joppe alles meteen voor het "echie" doen.
Op zich was ik daar niet zo benauwd voor. Wel voor de mood van Joppe. De vorige keer was hij namelijk meer bezig met alles wat er op het grasveld te vinden was en de rodi-worst dan met mij en de oefeningen. De oefeningen gingen met hangen en wurgen. waarbij het heel erg lastig was zijn aandacht te krijgen.
Ook vandaag was deze angst wel gegrond. Het nieuwe is er duidelijk af voor meneer en aangezien hij zich steeds meer bewust wordt van zijn omgeving......  Ofwel het was werken geblazen voor me en niet alle oefeningen gingen soepeltjes. In ieder geval niet zo goed als Joppe wel kan. Het grappige was dat Joppe echt los kwam toen de vreemde voorwerpen aan bod kwamen + de geluiden. Er was een minitunnel, een zeil een paraplu en er werd getrommeld + een of andere lachspeeltje. Hiermee werd meteen Joppes nieuwsgierigheid gewekt en was het luisteren een peuleschil. Huppakee door de tunnel heen en het was feest. Daarna met het lachspeeltje ervandoor. Deze vond hij zo boeiend dat hij hem wist los te peuteren bij Alaska.
Op de een of andere manier krijgt Joppe het bij andere honden iedere keer voor elkaar als die iets hebben wat hij heeeeeeeel graag wil hebben, om daar uiteindelijk toch mee aan de haal te gaan. Dus daar liep een puberstabij met een lachend speeltje er vandoor. Wie nu het hardst lachte van de 2....?

Na deze vrolijkheid mocht hij op de tafel om zijn gebit te laten bekijken + om hem te laten betasten. Dit vond hij minstens zo leuk als het speeltje, omdat hij wil dat hij dan geknuffeld wordt. (en dat gebeurt natuurlijk ook!!)

In totaal kreeg dit kleine charmeurtje 78 punten van de 100 en gaan we lekker door met de volgende cursus: elementaire gehoorzaamheid.
Helaas vond Joppe zijn diploma niet zo boeiend als het lachende speeltje, die hij weer te pakken had weten te krijgen en ermee van door aan het gaan was op de manier van "hahahaha jullie kunnen me lekker toch niet krijgen".  Gelukkig was het diploma al getekend :-P

2e keer puppybehendigheidcursus

Hoi lezers,

Gisteravond zijn we voor de 2e keer naar de puppybehendigheidscursus geweest met Joppe.
Hij had al een beetje een lichamelijk rustige dag gehad en kon wel wat beweging gebruiken. (had hem meegenomen naar een coachingssessie: 1,5 uur heen rijden, 2 uur daar en 1,5 uur terug: ging perfect)
Niet dat ze bij deze cursus overdreven bewegingen moeten maken hoor, het is tenslotte aangepast voor puppies en het gaat om de kennismaking met de hindernissen.
Vanavond stonden de Mikado, trap, balk, tafel en tunnel op het programma.

De bedoeling van de mikado en de trap was dat de hond zich bewust wordt van zijn lijf. Hij heeft niet alleen voorpoten, maar ook achterpoten en het is niet fijn als die overal overheen struikelen: ofwel de hond moet netjes en bewust leren lopen.
Joppe mocht bij iedere oefening het spits afbijten en kon dus niet afkijken bij de andere hondjes hoe het moest ;-)  Gelukkig was dit ook helemaal niet nodig en deed hij het perfect.
Joppe geniet zichtbaar op zo'n avond en is goed op mij (en de rodi-worst!!) gefocused. 
Het leuke is dat hij absoluut niet bang of schrikkerig is voor de hindernissen.Integendeel, hij wil graag de oefeningen doen en samen bezig zijn. (En natuurlijk zoveel mogelijk worst zien te krijgen...)
Lekker ontspannen op de brug zitten is voor hem geen probleem en er al via de ietwat schuine plank aflopen ook niet.
Echt los kwamen de honden op het laatst toen ze de tunnel door mochten rennen. Ze staken elkaar aan met hun enthousiasme en ze konden bijna niet wachten tot ze weer mochten. Zelfs de honden uit een andere (gehoorzaamheidstraining) groep werden jaloers dat zij niet mochten.
De eerste ronde kreeg de hond nog even hulp om te laten zien hoe het (ook alweer) moest: hond aan de riem met trainster aan ene kant tunnel en ik met een koekje aan de andere kant. Heel duidelijk "Joppe doooooor" roepen en huppakkee daar kwam een blije en vrolijke stabij de tunnel doorgesprint. De volgende keren was deze hulp niet meer nodig en liep ik met Joppe op de tunnel af, wees hem erin en riep "doordoordoor" terwijl ik naar het uiteinde rende om Joppe weer op te vangen. Zo'n leuk gezicht om Joppe te zien rennen door die tunnel met een grote lach op zijn kop en zijn oren naar achter.  Hij hield tijdens die oefeningen met de tunnel niet meer op met kwispelen!

Het is ontzettend leuk om op deze manier met je hond bezig te zijn, vooral als je ziet dat hij er van geniet + het goed doet. De complimentjes die we kregen helpen daar natuurlijk ook erg bij en zorgen voor een tevreden en trots gevoel.

Volgende maand weer!

Contact

Dat Joppe met ons wil communiceren is en wordt door allerlei kleine dingetjes duidelijk.


De laatste tijd komt het regelmatig voor dat Joppe voor het eten vaak in zijn bench gaat liggen wachten. Eerst dachten wij nog: "wat een brave hond" en dat is hij dan natuurlijk ook;-)  Echter zojuist bedacht ik me ineens dat hij dit zeer waarschijnlijk doet omdat hij botjes en ander lekkers van ons in zijn bench krijgt: Ofwel ik ga in mijn bench en krijg dan wat lekkers......
Best slim van dat hondje.

Daarnaast trok hij laatst zijn riem van de stoel en liep ermee weg. Meteen kwam hij hem terugbrengen toen ik er om vroeg. Kort daarna liep hij naar de deur om aan te geven dat hij uit moest.  Toeval of bewust?

Overigens blijft Joppe met ons "praten" middels piepjes en jankes. Niet de meest opvleurende communicatie, maar wel duidelijk dat hij of zich verveeld, het er niet mee eens is, of zich zielig voelt of iets wilt etc. etc.

Blaffen doet hij alleen als hij iets op een plek ziet staan dat er anders nooit is: een vuilniszak in de tuin, een reflectie door het raam, een groot voorwerp op het aquarium. Ook blaft hij als hij denkt iets te horen wat er niet thuishoort. Gelukkig nooit lang en heeft hij aan 1 blaf genoeg. (okay, af en toe meer dan 1)

Vroeg op

Als echte fotografen zijn wij gisterochtend heel vroeg opgestaan om de ochtendnevel te fotograferen. Aangezien we het onze buren niet aan wilden doen om rond 8 uur wakker gemaakt te worden door gejoel, hebben we Joppe meegenomen.
Niet echt ideaal, want snuffel vindt natuurlijk overal konijnenkeutels en vindt dat de ideale aanvulling op zijn "dieet".

Bijgaand een foto van ons konijn.

Puberteit

Puberteit: Tja, voor Joppe is deze mooie tijd ook zo langzaamaan aangebroken. Het uitdagen is gestart, zowel met spelen als met luisteren. De welbekende stabij-blik van “Ik hoor je wel, maar ik doe het lekker toch niet”, daar is Joppe meester in. Ik weet helaas niet waar hij zijn dilpoma heeft gehaald en hoe we hem kunnen royeren… ;-))   
Gelukkig zijn we behoorlijk consequent en leert hij heel snel dat hij toch echt wel moet luisteren + wat wel en wat niet mag.

Met spelen heeft hij de grootste lol als hij een speeltje of iets anders heeft dat hij eigenlijk niet mag hebben en wil dat je achter hem aan rent. Hij is er al heer en meester in geworden als hij met Sedna, de golden retriever, speelt, al trapt die er niet altijd meer in.

Helaas doet hij dit spelletje ook regelmatig met ons als hij weer eens over het tuinhekje is gesprongen en zich meteen daarna achter de hoge struiken verschanst.

We zijn erg benieuwd waar hij nog meer mee komt de komende tijd. Ongetwijfeld zal hier er iets over te lezen zijn.